Mijn Boodschap

Waarom ik op aarde ben en wat mijn boodschap is, wordt me gevraagd. Uhh….help, hoe zeg ik dat in 3 woorden? Het is grappig wat er innerlijk gebeurt als deze vraag aan je gesteld wordt. Je voelt van alles borrelen en schiet alle kanten op, maar eigenlijk is het antwoord simpel: Om me uit te drukken, zo vrij en volledig mogelijk. Dit betekent dat het nodig is om mijn licht te belichamen en de dingen te doen vanuit bezieling. Ik ben er nog niet helemaal, maar ik ben wel hard op weg. Dit is een herkenbaar patroon waar velen, met mij, mee worstelen. Zeker als de buitenwereld soms andere zaken spiegelt dan eenheid, integriteit en respect.
 

wilg
 

Dualiteit

Er is een oude rest van leven in dualiteit die denkt in termen als competitie, wilskracht, en bevestiging van buiten nodig hebben. M.a.w. hard werken waarbij je een deel van jezelf ver weg parkeert. Zonder bezieling dus, zonder je innerlijke kind mee te nemen, liefde voor jezelf, gentleness. Het is een oude soort hardheid waarmee ik me een deel van mijn leven overeind gehouden heb.
 

Eenheid

Het gaat nu om eenheid, je unieke kwaliteiten neerzetten. Dan is er geen competitie meer. Vanuit bezieling, zelfliefde en –acceptatie je talenten en gaven en ervaringen erkennen, en vanzelfsprekend je plek innemen. Die is er gewoon voor je, die hoef je niet te verdienen! Ik voel het letterlijk in en aan mijn lijf, waar voorheen zwaarte was is nu een lichtheid en helderheid ontstaan.
 

Innerlijke kind en groei

Mijn liefde voor klanken speelt hierbij een cruciale rol. En klank speelt overal een rol! Het kind in mij wil volop meedoen, ze is mijn kompas. Door haar kan ik groeien, in mijn lichaam komen, de primaire vreugde voelen van het leven, die me voortdurend voortstuwt op alle gebieden. Allereerst in de verbinding met mezelf, en van daaruit de verbinding met alles wat er is.
 

Angst

Dit betekent dat ik bereid moet zijn om diep aangeraakt te worden. En dan komt de angst om de hoek kijken, ik ben bang dat ik niet begrepen wordt als ik mezelf helemaal laat gaan.……..maar het verlangen is er ook. Als ik de angst bij de hand neem kom ik bij mijn kern die heel licht is en overal doorheen gaat stralen. Dit pure heldere licht wil gewoon stralen! Het is zo eenvoudig, en ik durf het af en toe niet te geloven omdat ik nog andere herinneringen in mijn lijf meedraag.
 
Ik ga door met pionieren, krabben aan mijn verstand, niet weten, me laten verrassen, steeds meer mezelf zijn, loslaten, mezelf zijn.
 
Dat is mijn boodschap.

FacebooklinkedinFacebooklinkedin

1 gedachte over “Mijn Boodschap”

  1. Lieve Rozemarie, Wat heb je een mooie tekst geschreven. Dank je wel voor het delen, de openheid, het zichtbaar worden en zijn. Heel inspirerend.

    Harte groet,
    Petra

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.